تقدیم به بهترینم.........

خاطرات پدرم...

ghalbemehraban — Wed, 02 Sep 2009 12:36:18 GMT

خاطره ها جزو زیباترین و تلخ ترین ها هستند

کاش میشد وقتی خاطره ای را به یاد می آوریم

تنها و تنها شیرینی آن لحظه با ما بماند

اندکی سکوت ...

مدتی تامل...

لبخندی کمرنگ از سر اجبار و برای دلخوشی مادرم ....

یاد آوری اکنون.......

تلخی این روزها...

و آهی از سر ناباوری چرخه طبیعت......

این روزها مشتی عکس و دنیایی خاطره از پدرم همراه من است.

خاطرات من و پدرم...

این روزها گرچه دوستان و آشنایان بسیاری کنارمان است

گرچه بسیار سرم شلوغ است

اما نمیدانم چگونه است که

گاهی که با خود خلوت می کنم

دلم بدجور تنگ پدر میشود

این روزها آسمان برایم تیره است

نمی توانم خوب چشمانم را باز کنم

این روزها کوه خرد شده ای هستم

کوهی که گاه این خاطرات چنان به بندش می کشند

که انگار درونش یک آتشفشان است.

این حس غریب برای کسی ست که پدر از دست داده است......

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

مدت ها بود آپ نکرده بودم .اما حالا به خاطر همکلاسی عزیزم که دلگیر از این بود که چرا سری به دوستان قدیمی نزدم آپ کردم .هم برای احترام به پدرم و هم برای آرامش خودم .

با قلبی پر از اندوه برای دوستان گلم آرزو میکنم :

دنیا را برایتان شاد شاد و شادی را برایتان دنیا دنیا

هیچ وقت دوستم نداشتی....

ghalbemehraban — Wed, 13 May 2009 09:29:11 GMT

اولین اعتراف عاشقانه :

اولین بار که بخواهم بگویم دوستت دارم خیلی سخت است...

تب می کنم

عرق می کنم

می لرزم...

جان می دهم هزار هزاربار

می میرم....

و زنده می شوم دوباره پیش چشم های تو

تا بگویم

دوستت دارم

اولین بار

که بخواهم بگویم دوستت دارم

خیلی سخت است

اما آخرین بار آن

از همیشه سخت تر است

و امروز می خواهم برای آخرین بار بگویم :

" عزیزم برای همیشه دوستت دارم "

و بعد راهم را بگیرم و بروم....

چون تازه فهمیده ام

که تو هرگز دوستم نداشتی ......

<<<<حالم خوب نیست...واسم دعا کنید>>>>

ای دل من...!

ghalbemehraban — Sun, 25 Jan 2009 11:06:18 GMT

دلا نــزد کسـی بنـــشــین کــه او از دل خبــر دارد

به زیـر آن درخـتـی رو کـه او گـلهــــای تـر دارد

در ایـــن بازار عــطاران مرو هـر سو چو بیکــــاران

به دکـــان کسی بنشــین کـه در دکان شکر دارد

ترازو گــر نــداری پس تـو را زو رهـزنـــــد هر کــس

یکــی قلـــــبــی بــیاراید تو پنــداری کــه زر دارد

تـو را بر در نشــانـد او بــــه طــرارـــی کــه میآیـد

تو منشین منتـــــظر بـر در که آن خانه دو در دارد

به هر دیگـی کـه میجوشد میاور کاسه و منشین

که هر دیگی که میجوشد درون چیزی دگر دارد

نه هــر کلــکی شـکر دارد نــه هــر زیــری زبر دارد

نه هر چشــمی نظر دارد نه هر بحـری گهر دارد

بنـــال ای بلـــبـــل دســتان ازیـــرا نــالــه مســتان

میـــان صخـــره و خــــــارا اثـــر دارد اثـــــر دارد

بنه ســـر گر نمیگنجــــی که اندر چشــمه سوزن

اگـر رشته نمی گنــجد از آن باشد که ســر دارد

چراغســـت ایـــن دل بــیدار بــه زیر دامنش می دار

از این بـاد و هوا بگذر هوایـش شور و شـر دارد

چو تـــو از باد بگذشتـــی مقیم چشــمهای گشتی

حریف همـــدمی گشتـــی که آبی بر جگـر دارد

چو آبت بـــر جگـــر باشد درخــــت ســــبز را مانــی

کــه میـــوه نـــو دهد دایــم درون دل سفر دارد

قصه تلخ عشق

ghalbemehraban — Sun, 21 Dec 2008 04:39:18 GMT

نیمه شب آواره و بی حس و حال
در سرم سودای جامی بی زوال
پرسه ای آغاز کردیم در خیال
دل به یاد آورد ایام وصال
از جدایی یک، دو سالی می گذشت
یک دو سال از عمر رفت و برنگشت
دل به یاد آورد اول بار را
خاطرات اولین دیدار را
آن نظر بازی ، آن اسرار را
آن دو چشم مست آهو وار را
همچو رازی مبهم و سر بسته بود
چون من از تکرار او هم خسته بود
آمد و هم آشیان شد با من او
هم نشین و هم زبان شد با من او
خسته جان بودم که جان شد با من او
نا توان بود و توان شد با من او
دامنش شد خوابگاه خستگی
این چنین آغاز شد دلبستگی
وای از آن شب زنده داری تا سحر
وای از آن عمری که با او شد به سر
مست او بودم ز دنیا بی خبر
دم به دم این عشق میشد بیشتر
آمد و در خلوتم دمساز شد
گفتگو ها بین ما آغاز شد
گفتمش در عشق پا برجاست دل
گر گشایی چشم دل، زیباست دل
گر تو زوررقبان شوی دریاست دل
بی تو شام بی فرداست دل
دل ز عشق روی تو حیران شده
در پی عشق تو سرگردان شده ء
گفت در عشقت وفادارم بدان
من تو را بس دوست می دارم بدان
شوق وصلت را به سر دارم بدان
چون تویی مخمور خَمارم بدان
با تو شادی می شود غم های من
با تو زیبا می شود فردای من
گفتمش عشقت به دل افزون شده
دل زجادوی رُخت افسون شده
جز تو هر یادی به دل مدفون شده
عالم از زیبایی ات مجنون شده

بر لبم بگذاشت لب، یعنی خموش
طعم بوسه از سرم برد عقل و هوش
در سرم جز عشق او سودا نبود
بهر کس جز او دراین دل جا نبود
دیده جز بر روی او بینا نبود
همچو عشق من هیچ گل زیبا نبود

خوبی او شهره ی آفاق بود
در نجابت در نکویی طاق بود
روزگار اما وفا با ما نداشت
طاقت خوشبختی ما را نداشت
پیش پای عشق ما سنگی گذاشت
بی گمان از مرگ ما پروا نداشت
آخر این قصه هجران بود و بس
حسرت و رنج فراوان بود و بس
یار ما را از جدایی غم نبود
در غمش مجنون عاشق کم نبود
بر سر پیمان خود محکم نبود
سهم من از عشق، جز ماتم نبود
با من دیوانه پیمان ساده بست
ساده هم آن عهد پیمان را شکست
بی خبر پیمان یاری را گسست
این خبر ناگاه پشتم را شکست
آن کبوتر عاقبت از بند رست
رفت و با دلدار دیگر عهد بست
با که گویم او که هم خون من است
خصم جان و تشنه ی خون من است
بخت بد بین وصل او قسمت نشد
این گدا مشمول آن رحمت نشد
آن طلا حاصل به این قیمت نشد
عاشقان را خوشدلی تقدیر نیست
با چنین تقدیر بد تدبیر نیست
از غمش با دود و دم همدم شدم
باده نوش غصه ی او من شدم
مست و مخمور وخراب از غم شدم
ذره ذره آب گشتم کم شدم

آخر آتش زد دل دیوانه را
سوخت بی پروا پر پروانه را
عشق من از من گذشتی خوش گذر
بعد از این حتی تو اسمم را نبر
خاطراتم را تو بیرون کن زسر
دیشب از کف رفت، فردا را نگر
آخر این یکبار از من بشنو پند
بر من و بر روزگارم دل نبند
عاشقی را دیر فهمیدی چه سود
عشق دیرین گسسته تار و پود
گر چه آب رفته باز آید به رود
ماهی بیچاره اما مرده بود
بعد از این هم آشیانت هر کس است
باش با او یاد تو ما را بس است

تولدم مبارک

ghalbemehraban — Sun, 14 Dec 2008 20:53:18 GMT

تولدم مبارک

سلام دوستای گلم.

خیلی خوش اومدین.

هشتاد و ششمین غروب

پاییز تولد منه

۲۶ آذر

امسال یک سال بزرگتر شدم !

خواستم واسه خودم یه جشن کوچیک بگیرم.

گرچه امسال اصلا حال تولد گرفتن ندارم

کاش امسال دوباره متولد بشم!

خلاصه مرسی که اومدین.

ایشاله تولد شما!!

راستی کادو یادتون نره...

تنها مانده ام....

ghalbemehraban — Fri, 07 Nov 2008 12:09:18 GMT

خبر به دورترین نقطه‌ی جهان برسد نخواست او به منِ خسته بی‌گمان برسد

شکنجه بیشتر از این که پیش چشم خودت کسی که سهم تو باشد به دیگران برسد؟

چه می‌کنی اگر او را که خواستی یک عمر به راحتی کسی از راه ناگهان برسد ...

رها کنی، برود، از دلت جدا باشد به آنکه دوست‌ترش داشته ... به آن برسد

رها کنی بروند و دو تا پرنده شوند خبر به دورترین نقطه‌ی جهان برسد

گلایه‌ای نکنی بغض خویش را بخوری که هق هق تو مبادا به گوششان برسد

خدا کند که ... نه! نفرین نمی‌کنم که مباد به او که عاشق او بوده‌ام زیان برسد

خدا کند فقط این عشق از سرم برود خدا کند که فقط زود آن زمان برسد

من و عشق و خدا .....

ghalbemehraban — Tue, 10 Jun 2008 14:45:18 GMT

خدایا !

زندگی سر شار از هزاران نگرانی است و ذهن از یک فکر به سوی فکری دیگر پرواز میکند . در میان چنین هیاهویی شنیدن ندای خاموشی که در قلبم با من سخن میگوید دشوار است .

مگر نگفتی پشت دستت رو داغ کردی که دیگه عاشق نشی ؟

مگر نگفتم آنقدر از جسد عشق می نویسم که باورم شود عشق مرده تا یه وقت

عاشق نشم !!

مگر نگفتی دل ميشکنه ، ميسوزه ، دلتنگ ميشه ، ديوونه ميشه ،

بی قرار ميشه اما...

دیگه عاشق نمیشه آخه دل فقط یه بار عاشق میشه .

مگر نگفتم دلم مرده و دل مرده هم هیچ وقت عاشق نمیشه .

مگر نگفتی دقايقم رنگ و بوی ماندن می دهد نه با تو که با تنهايی ام .

مگر نگفتم می خواهم تنها تنهایی را در سکوت فریاد بزنم .

مگر نگفتی سلاحت قلبت شده قلبی که گذشت ایام سنگش کرده و دیگر با دیدن

کسی نمی لرزد .

مگر نگفتم قلبم را به ناچیز ریالی در بازار تجارت دل حراج کردم تا دیگر با

دیدن کسی نلرزد .

پس چطور دلامون لرزید ؟

چطور جرأت کردیم بهم بگوییم دوستت دارم ؟

حرفهایمان تاریخ مصرف دارند ؟

یا می خواهیم طعم بودن را تجربه کنیم ؟

پاسخ ده رهگذرم یا رفیق دلتنگی ؟

کوله بار بسته ام .....

بمانم یا بروم ؟

دوستت دارم

به او نگو دوستت دارم !

براش بنویس دوستت دارم !

آخه میدونی آدما گاهی اوقات خیلی زود حرفاشونو از یاد می برن ولی

یک نوشته به این سادگی ها پاک شدنی نیست ، اگرچه پاک کردن یک کاغذ از

شکستن یک قلب خیلی ساده تره ....!

ولی تو بنویس....!

به او بگویید دوستش دارم....

ghalbemehraban — Sun, 27 Apr 2008 14:28:18 GMT

من می روم اما به او بگویید دوستش دارم،

به او که تنش بوی گلهای سرخ را میدهد،

به او که با جادوی کلامش زیباترین لغات را شناختم،

به او که لحن صدایش دلپذیرترین آهنگ است،

به او که نگاهش به گرمییه آفتاب و لبانش به سرخیه شقایق

و دلش به زلالییه باران است،

به او که برای من مینویسد،

مینویسد از باران، از شبنم، از گرمای عشق و ...

به او بگویید دوستش دارم .....

LOoOoOoOoOoOoOoOoOoVE

ghalbemehraban — Sat, 05 Apr 2008 12:59:18 GMT

باز هم با نام تو افسا نه اى گلريز شد

باز هم در سينه ام عشق تو شور انگيز شد

باز هم همراه بوى ميخك و محبو به ها

خاطراتم پر كشد با ياد تو در كوچه ها

باز هم وقتى نگاهت گيرد از من فاصله

ديده ام مى بارد اما نم نم و بى‌حوصله

باز قلب پنجره بر روى‌من وا مى شود

باز هم پروانه اى در باغ پيدا مى شود

باز هم لاى‌كتابم مى‌نهم يك شاخه ياس

مى‌كنم بهر پيامى قاصدك را التماس

باز هم در هر شفق دلتنگ و دلگير مى‌شوم

باز هم با ياد تو سر شار رويا مى‌شوم



غم تنها ترین تنهای دنیا

                                تویی زیباترین زیبای دنیا

تو مثل امید یک قناری

                               قراری بر دل هر بی قراری

منم یلدای بی پایان عاشق

                                تو بودی مرحم زخم شقایق

تویی لالایی خواب خوش آواز

                                بالم را مشکن در اوج پرواز

نگاهت را می پرستم ای نگارم

                                 فدای تار مویت هر چه دارم

سال نو مبارک عزیزم.....

ghalbemehraban — Thu, 20 Mar 2008 06:59:18 GMT

دارد از زمين و آسمان ،‌ بهار مي بارد . اين واژه بهار ، ‌ناخود آگاه مرا به يادچشم هاي خوش

عطر تو مي اندازد . دارم به تو فکر مي کنم ، تمام ثانيه ها طعم باران مي گيرند و من...

و من هنوز در حسرت يک بار در کنار تو بودن هستم ، در لحظه زيباي سال تحويل ... !

دارد سال تحويل مي شود !

روزگارت مبارک عزيزم!

در فرهنگ واژگان باور من ، بهار يعني : در کنار تو بودن تا هميشه ، تا آخر دنيا ! حتي اگر

تو در سرماي زمستان هم کنارم باشي ، آن لحظه ، بهاري ترين لحظه زندگي من است .

دوست دارم در ابتداي سال 1387 ، از تو تشکر کنم دلبرکم.

متشکرم که تمام اين روزها ،‌ ماهها ، ثانيه ها و لحظه ها بدون هيچ توقعي به من اجازه دادي

که عاشقانه و آنگونه که مي خواهم دوستت داشته باشم .

متشکرم که درتمام لحظه هاي زندگي ، بهانه هاي بچه گانه ام را تحمل کردي و هيچ وقت

بچه بازي هايم را به رويم نياوردي .

متشکرم که صادقانه به من ميگويي : " عاشقت نيستم اما دوستت دارم !! "

(و اين جمله 5 کلمه اي ، مرا مي سوزاند . اما متشکرم که تا اين حد با من روراستي – تا حد

به جنون کشيدن من ! )

البته خودم به اين واقعيت تلخ آگاهي دارم . چون اگر احساس تو هم ، به اندازه احساس من

بود ، هرگز نمي توانستي دوري ام را تحمل کني . نمي توانستي ابراز نکني . نمي توانستي

به راحتي – ببين ! به راحتي ! – از کنار دلتنگي هايم بگذري ! تو مثل من نيستي ولي

وجودت سراسر مهرباني ا ست ، نه با من که با همه دنيا .

متشکرم و هزار بار متشکرم.

از همين جا ،‌از اين سوي فاصله خيس و باران زده بين مان ،‌مي خواهم آرزوهاي سال جديدم

را برايت بنويسم و تو آنها را بخواني ( دارم در ذهنم مجسم ميکنم که داري نوشته هايم

را ميخواني ... چقدر زيباتر مي شوي ! زيبا و با وقار ... ببين؟!

دلم برايت تنگ شد ! همين لحظه که اين سطر را نوشتم . و اما...

آرزوهاي من براي تو اي آرام جانم...

اول از همه برايت آرزومندم که عاشق شوي ! يا اگر هستي ، کسي هم به تو عشق بورزد .

واگر اينگونه نيست ،‌تنهاييت کوتاه باشد و پس از تنهاييت، نفرت از کسي نيابي.

آرزو دارم در يکي از اين روزهاي نوزاد سال 1387 ،بعد از اين سالها دوري ،بيايي از دورهاي دور.

آرزو دارم ... دلم مي خواهد در اين سال تازه متولد شده ، خيلي دوستم داشته باشي ( تو با من

خيلي مهرباني ، اما من احتياج دارم که خيلي خيلي خيلي دوستم داشته باشي .

اين توقع زياديست؟! من به دوست داشتن هيچ کسي غير تو نياز ندارم !

فقط تو ، هميشه خوش رنگ من ! )

آرزو مي کنم يک معجزه رخ دهد و من مورد اعتمادترين موجود زندگي ات شوم !

نمي دانم چرا ؟!

راستي !

الان هم تو به من اعتماد داري‌ ؟! چه قدر ؟! اگر به اندازه فاصله بين مان ؟ به من اطمينان

داشته باشي ، يعني خيلي خيلي خيلي خيلي مورد اعتمادت هستم !!!!!!

من مطمئنم و آرزو مي کنم که سال 1387 سال خوشبختي همه پرنده ها باشد !

بياييد امسال ، واژه " کوچ" را از فرهنگ واژگان همه برداريم!

و همه جا فقط رسيدن باشد ... دوستي و عشق و ... رسيدن !

" لطفا اين جمله را باور نکن "

نمي دانم چرا دلم مي خواهد خودم را برايت لوس کنم ؟ پس :

ديگر هرگز دوستت ندارم !!

مي ترسم جمله ي قبلي ام را باور کني پس بگذار بگويم :

هزاران هزار بار دوستت دارم ، هميشه بهار من !!!! روزگارت مبارک دلبرم !